„Molibden w glebie. Zawartość molibdenu w glebie jest nieduża i dosyć wyrównana 0,5—3 mgkg. Orientacyjnie można przyjąć, że wynosi ona 2 mgkg, co odpowiada 6 kgha według poprzednio stosowanego rachunku. Są to ilości bardzo małe, znacznie mniejsze, niż wynosi zawartość boru cynku czy nawet miedzi.
Molibden występuje w glebie przeważnie jako sześciowartościowy, w postaci jonów MoOj. Uwolniony z minerałów w procesie wietrzenia przechodzi do roztworów glebowych i kompleksu sorpcyjnego.
Przy odczynie obojętnym i zasadowym, przy pH6,5, milibdeniany sodu i potasu są łatwo w wodzie rozpuszczalne, lecz przy zakwaszeniu środowiska tworzą one polimery w myśl równania
6X2Mo04 = X12Mo6OM
Polimery te są trudno rozpuszczalne i utrzymują się w granicach pH 2—5,5, a więc w glebach kwaśnych rnilibdeniany wytrącają się z roztworu w postaci związków spolimeryzowanych. Natomiast wapnowanie gleby i związane z tym podwyższenie pH, chociażby do pH 6,5, udostępnia molibden roślinom.
Molibden w roślinach. Rośliny uprawne zawierają 0,1— —1 mg Mokg suchej masy. Stężenie tego pierwiastka w tkankach roślinnych jest wielokrotnie niższe od stężenia boru czy miedzi. Molibden jest dosłownie pierwiastkiem śladowym w roślinach. Ma on jednak duże znaczenie fizjologiczne, a jego działanie wiąże się głównie z metabolizmem azotowym.“(14)